Even voorstellen

Dorpshuis De Quakel heeft twee personen in loondienst. Een beheerder voor 24 uur en een assistent beheerder voor 15 uur. Hieronder stellen zij zichzelf aan u voor, gevolgd door een lijst van vrijwilligers die u achter de bar kunt aantreffen.

Edward Verburg, beheerder.

Eind jaren zestig kochten Barend Wegman (Aalsmeer) en Kees Verburg (Woubrugge) de kwekerij van Willem Verlaan. Kees en Joke Verburg kregen twee zonen. Mijn broer Leendert en ik groeiden op op Drechtdijk 58. Ome Barend ging terug naar Aalsmeer om in de rozen verder te gaan en mijn vader koos voor de seringenteelt en later kwamen daar sneeuwballen bij om het seizoen te verlengen. Mijn eerste school De Robbedoes heeft inmiddels plaatsgemaakt voor de Hortensiaflat. Mijn tweede school De Robert Kennedy is ook voltooid verleden tijd, en heet nu basisschool De Zon. En in het gebouw waarvan ik sinds 1 januari 2015 de beheerder ben, speelde ik als jonge jongen in de straat. Ondanks alle veranderingen, voelt het er vertrouwd. Mijn ouders hebben een goede keuze gemaakt om een bedrijf in De Kwakel te starten, het is een dorp met veel ondernemers en het sociale karakter zit diep geworteld. Iedereen plukt hier de vruchten van. Van jong tot oud.

Na mijn MAVO eindexamen schreef ik mij in voor de Chr. MEAO in Amsterdam in de buurt van de RAI. De stages op deze school deden mij besluiten dat ik verder wilde leren. In Rotterdam haalde ik vervolgens mijn Hotel- en Catering Management diploma. Met een HBO diploma op zak vertrok ik naar Spanje. Aangezien ik geen relatie had en nog geen hypotheeklasten, leek het mij het beste moment om werkervaring op te doen in het buitenland. Spanje, Australië, Nieuw-Zeeland en net voordat mijn plannen voor Argentinië concreet werden, werd het serieus met mijn huidige echtgenote Astrid. We gingen vrijwel meteen op zoek naar een koopwoning. Haar voorkeur ging uit naar De Kwakel. Een mooi dorp, maar niet goedkoop en ik had amper een jaar full time gewerkt bij een brillenglazenfabrikant in Uithoorn op de afdeling ‘Sales’. Bij mijn tweede baan, als office manager van een bloemenexporteur verdiende ik anderhalf keer zoveel, maar het werken in een gebouw zonder ramen ging me snel tegen staan. In mijn zoektocht naar een nieuwe baan richtte ik me op functies waarbij mijn voorliefde voor statistieken onderdeel van mijn werk zou worden plus het werkklimaat zou mij dit keer vanaf het begin moeten aanstaan. Het werd uiteindelijk een marktonderzoeksbureau in Amstelveen. Daar heb ik dertien jaar gewerkt tot eind 2014.

Het geeft mij voldoening om het mensen naar de zin te maken, en dat is mijn grootste drijfveer in mijn baan als beheerder. Daarnaast heb ik van jongs af aan de wens gehad een eigen zaak te hebben. Mijn vader hield me altijd voor (waarschuwde) dat er zat nadelen kleven aan het ondernemerschap. Als beheerder lijk ik de ideale combinatie gevonden te hebben. Indirect verantwoordelijk voor mijn eigen inkomen, maar er is geen bank aan te pas gekomen om vooraf een financiering te verstrekken. Een gespreid bedje dus, maar met een grote maar. We leven in een tijd dat subsidies teruggeschroefd worden of gewoon helemaal stopgezet worden. Niet alleen bij ons, maar vooral bij onze huurders. Het is daarom van levensbelang de uitgaven en inkomsten scherp in de gaten te houden. Het stichtingsbestuur heeft hier goed op ingespeeld door mijn contract te reduceren tot 24 uur. Wanneer de gemeente Uithoorn een huursom blijft verlangen die niet in relatie staat tot onze omzet, kunnen Ria en ik binnen enige jaren zonder werk komen te zitten. Mocht het zover komen, ben ik toch trots dat ik deze rol heb mogen vervullen. Gezien de grote maatschappelijke functie van dit dorpshuis lijkt me dat uitgesloten, maar niemand kan de toekomst voorspellen.

Onze bestuursleden zijn zeer begaan met het voortbestaan van ons dorpshuis. Net als alle bezoekers, gebruikers, vrijwilligers en bewoners van De Kwakel en wijde omgeving. De betrokkenheid is zo groot, dat ik er alle vertrouwen in heb. Neem even een kijkje onder de titel “verenigingen/huurders” en zie waar wij allemaal voor staan. Het dorpshuis is er voor iedereen. Samen met Ria van Egmond en alle vrijwilligers, hoop ik u binnenkort welkom te mogen heten in De Quakel.

Met vriendelijke groet,

Edward Verburg.

Ria Edward kermis 2015 voordeur

Ria van Egmond, assistent beheerder.

Is er op zondag een activiteit in het dorpshuis, dan treft u mij als gastvrouw. Mijn naam is Ria van Egmond en ik ben de assistent beheerder van dorpshuis De Quakel. Door de nieuwe situatie dat de uren van de beheerder zijn teruggeschroefd, ben ik ook op andere dagen regelmatig gastvrouw. Naast mijn werk als assistent beheerder houd ik het dorpshuis netjes opgeruimd en schoon.

Ik ben geboren in Wilnis en bracht mijn jeugd door in Mijdrecht. Ik groeide op in een gezin met tien kinderen, vijf jongens en vijf meisjes. Het “zorgen voor” zat er al vroeg in. Na de middelbare school ging ik thuis in de huishoudig, omdat mijn moeder door rugproblemen dat niet meer kon. Later werkte ik in een supermarkt. Inmiddels had ik mijn huidige man Rien leren kennen en moest er extra geld verdiend worden om uiteindelijk ons eigen huishouden te kunnen beginnen. Rien is een geboren en getogen Kwakelaar en het lag dus voor de hand dat we na ons trouwen in De Kwakel gingen wonen. Vooral omdat Rien in De Kwakel op de Robert Kennedy school werkte.

Nadat ons eerste kind geboren was, werd me gevraagd op de Kennedy school de boel schoon te gaan houden. Aan de Kerklaan 16 zou een nieuw dorpshuis gebouwd worden en de toenmalige voorzitter van het schoolbestuur werd ook voorzitter van het bestuur van Stichting Dorpshuis De Kwakel. Hij vroeg me of ik daar aan de slag wilde. Nou, dat liet ik me maar één keer vragen. “Heel graag” was mijn antwoord. De eerste periode werkte ik onder Rinus van Kessel de eerste beheerder, later met Adrie Voorn. In de periode onder Adrie Voorn werkte ik al samen met Piet Kas die er in die tijd als vrijwilliger werkte. Later, toen Piet de derde beheerder werd, vormden wij, net als nu met Edward een duo. Helaas heeft Piet zijn pensioen net niet gehaald. Vlak voor zijn pensioen, na twaalf jaar als beheerder te hebben gewerkt, overleed Piet. Edward had toen zijn benoeming al op zak, maar het was een moeilijke en emotionele start. Hij heeft inmiddels zijn draai gevonden en ik ben heel blij met de manier waarop we samen het dorpshuis kleur geven en de manier waarop Edward samen wil werken.

Ik werk in het dorpshuis sinds april 1992 en hoop dat werk nog lang te mogen doen. De subsidieverstrekker maakt het ons niet makkelijk, maar we doen ons uiterste best deze belangrijke ontmoetingsplek, waar jong en oud het fijn vinden om te komen, open te houden.

Met vriendelijke groet,

Ria van Egmond.

 

Doordeweeks wordt u keurig voorzien van een kop koffie en een drankje, dankzij de onmisbare inzet van onze vrijwilligers. Naast hun dagelijkse werkzaamheden, maken zij tijd vrij om tegen een minimale vergoeding de bar te draaien op verenigingsavonden. De fooi die zij ontvangen, mogen zij onderling verdelen en verder is het vooral dankzij hun liefde voor het dorpshuis dat wij een bedrijf van dit formaat kunnen runnen met slechts twee vaste krachten.

Een overzicht van onze vaste barmedewerkers:

Ans de Koning, bardame op dinsdag bij Tavenu.

Aukje Meijer, bardame op donderdag en bij feesten en partijen.

Corrie Meekel, bardame bij de Cinesjasten en bij feesten en partijen.

Elly van Kessel, bardame op maandag.

Frank Westerbos, barman op maandag en bij evenementen.

Greet Voorn, bardame op de dinsdagmiddag van de KBO.

José de Vor, bardame op donderdag en bij feesten en partijen.

Marga Kouw, bardame op maandag en en bij feesten en partijen.

Mien Breuren, bardame op dinsdagmiddag bij KBO en woensdagochtend bij de gym.

Piet van Kessel, barman op maandag.

Rien van Egmond, barman op donderdag en bij feesten en partijen.

Sandra van Bochove, bardame op donderdag en bij feesten en partijen.

Wil Voorn, bardame op donderdag en bij feesten en partijen.

Zita Compernolle, bardame op maandag en bij evenementen.

Top